Soest was eind 19e eeuw het lintdorp zoals we dat nu ook nog kennen. Maar op de plaatsen waar we nu woonwijken als Overhees, Klaarwater en Boerenstreek kennen, daar was in die jaren slechts weiland. Buurtschappen als ’t Hart, ’t Veen en Hees waren niet meer dan enkele boerderijen op vele honderden meters van elkaar gesitueerd. Soest was echt zo’n boerendorp waar de belangrijkste vorm van brood verdienen bestond uit landbouw en veeteelt. Eind 19e eeuw ontwikkelde Soest zich heel geleidelijk. In 1869 werden 16 straatlantaarns geplaatst; op 1 juli 1895 ging de Soester Paardentram rijden; op 27 juni 1898 werd het spoorwegtraject Utrecht-Baarn geopend. Dit alles veranderde echter weinig aan het rustige plattelandsleven in Soest.

Het was in 1889 dat Jaap Beijer begon met een zeer eenvoudig transportbedrijf. De grondlegger van het bedrijf zoals we dat nu kennen, kwam oorspronkelijk uit Naarden. Maar op jonge leeftijd verhuisde Jaap Beijer (1861) met zijn ouders Henk Beijer (1832) en Hendrika van ’t Klooster (1839) naar Soest. Jaap verdiende zijn geld door turf vanaf de Wieksloot af te graven en deze vervolgens met paard en wagen te verkopen in Soest. Het transportbedrijf was geboren. In 1895 op 4 juni trouwde Jaap Beijer met Engelien Hilhorst. (1874) Zij gingen wonen op de Beetzlaan in het buurtschap Soestdijk in een mooie witte boerderij. Dit huisje bestaat nog steeds en is het huidige nummer 38. Gerard Beijer woont momenteel in dit huis.

Achter het huis op de Beetzlaan had Jaap Beijer een flinke zandafgraving in bezit. Volgens de overlevering heeft hij dit grote stuk land voor een baal pruimtabak verkocht aan de gemeente Soest. Nu staan daar de huizen van de Mezenhof. In de jaren zeventig en tachtig was hier jeugdsociëteit “de Vangrail” gehuisvest. Een deel van de zandafgraving op de Beetzlaan werd ingeruild voor een soortgelijke zandafgraving op de Beukenlaan in Soest. Het was het beroemde “zandgat”dat jarenlang in bezit is geweest van de firma Beijer. In 1997, toen het bedrijf verhuisde naar zijn huidig domicilie op de Zuidergracht, is er een begin gemaakt met het bouwen van woningen. In dezer dagen staan op het oude zandgat de woningen van de Chalonhof.

Jaap en Engelien Beijer kregen zes kinderen. Drie jongens en drie meisjes. Twee jongens gingen het bedrijf overnemen. Dat waren Jan (1900) en Jaap (2 augustus 1905). Het was de periode dat het wagenpark van het bedrijf langzaam maar zeker werd uitgebreid. De eerste auto die de gebroeders Beijer gebruikten was een “Willey’s”. Deze is in de Tweede Wereldoorlog nog verborgen onder een hooiberg. De zandafgraving op de Beukenlaan werd het kloppende hart van het bedrijf. De gebroeders Beijer vervoerden en verhandelden zand en grind en het bedrijf ging groeien.

De zoons van Jaap Beijer kwamen in het bedrijf. Van de acht zoons die Jaap Beijer en Dien van der Lugt (1906) kregen hebben er vijf in de zaak gewerkt. De zoons Jan (1936) en Gerard (1946) namen begin jaren zeventig het bedrijf van hun vader over. Vanaf het zandgat aan de Beukenlaan groeide het bedrijf en daarmee ook het wagenpark.

In 1997 ging Jan uit de zaak. Hij werd opgevolgd door de zonen van Gerard; Marc (1971) en Jeroen (1972). De bedrijfsovername viel tegelijk met de verhuizing van het bedrijf naar de Zuidergracht in het Industriegebied in Soest. De wettelijke regels maakten het onmogelijk dat het transportbedrijf gesitueerd kon blijven in de woonwijk op de Beukenlaan. Bovendien was er behoefte aan uitbreiding. Die mogelijkheden kreeg het bedrijf. Transportbedrijf Gebroeders Beijer is een moderne onderneming, misschien wel dankzij de jarenlange historie van dit familiebedrijf.